Yeniden Doğuş

Yüzyıllardır kimse bakmamış bu bahçeye. Ama işte Bu yıl – Mayısta mı, Haziranda mı? – kendiliğinden açmaya başlamış çiçekler parmaklıklara kadar coşmuş – binlerce gül karanfil, binlerce sardunya, kokulu burçak- mor, turuncu, yeşil, kırmızı, sarı renk renk, dal dal, öyle çok, öyle güzel ki süzgeçli kovasıyla yeniden geliyor kadın – güzelleşmiş, dingin anlatılmaz bir güvenlik içinde. Ve bahçe örtüyor kadını omuzlarına kadar, sarıp içine alıyor büsbütün havaya kaldırıyor kollarında. Sonra biz geliyoruz tam öğle üzeri bahçeyle kovalı kadın göğe yükseliyor ve başımızı kaldırdığımızda, birkaç damla su damlıyor kovanın süzgecinden usulca yanaklarımıza, çenelerimize ve dudaklarımıza. Çeviri: Cevat Çapan