Deprem

Gecenin sıfır üçünde, Felaket yağdı üstüne. İstanbul, Gölcük, İzmit'te, Yenildiler ecele. Nicesi umutlarla, Akşam yattı uykuya. Geldi mi ki aklına Sonunun yaklaştığına. Adım adım geliyormuş, Meğer deprem oraya Çok da korkuluyordu, Haklıymış korkulmakta. Ansızın yakaladı Binlerce canlar aldı Bazısını tekleme, Bazısın toptan aldı. Bir acayip manzara, Yürek mürek dayanmaz. Öyle bir hal ki, o hal, Yazılmaz, anlatılmaz. Hafızada kalacak Yaşayan bilir ancak, İzleri kazınacak, İstemesek de o anı, Bizimle yaşayacak. Oradaki kardeşin, Her şeyi gitmiş peşin, Olmuş kapkara meşin, Fukaranın, yetimin. Gelin yardım edelim, Dertleri halledelim, Hüzün olmasın kader, Olalım hep seferber. Bugün ona yarın sana Yarın sana olduğunda, O da gelir yardımına, Çağıralım unutulan, Vicdanlara, cüzdanlara. Aşığı söyletmeyin, Kilide elletmeyin, Küflüye yanaşın hele, Küçüğe meyletmeyin.