Ayrılığın İz Düşümü Vedalar

bakışlarının buğusunda kayboluyor kavuşmalarımız... yoksun ya; sensizlik, bir yaylı tamburdan hicran olup akıyor yüreğime gülüşüne takılıp kalan gözlerimden şiir olup boşalıyor çaresizliğim uzaklardan bir bulut adını bilmediğim dağlara çağırıyor beni duyuyorum.. bir deniz oluyorsun düşlerimde dalga dalga beni saran uyanıyorum ki; özlemlerim bir ceset gibi kıyılarına vurmuş, görüyorum.. bakışlarının buğusunda kayboluyor kavuşmalarımız aklım almıyor bir türlü kıskanmalarını sevgine versem de canım acıyor, yanıyorum.. iler tutar yanı kalmayan bu deli sevdanın köprüleri yıkılıyor birer birer. o an seni arıyor gözlerim yüzünü görmek istiyorum sesini duymak istiyorum ''gitme, kal'' dersin diye ama yoksun... ve o zaman anlıyorum ayrılığın iz düşümü sonsuz kere sonsuz çokluktaki çaresizlik oluyor. biliyorum.. işte bunun için ''hoşça kal! '' diyorum, hoşça kal......