Çocukluğumun en mutlu hatıralarından biriydi Serin yaylalarında çelik çomak oynadığım günler Rahmetli ninemin anlattığı masallardaki korkunç canavarlar gibi Bir bir kestik göğe uza…
Deniz yorgun sahile vurmaktan Küskün ay bu gece Yıldızlar göç etmiş daha ılıman gönüllere... Aşksa yeni yasaklanmış…
Gece kavuştu yine sabahın alacasına Koynunda ne yitik sevdalar biriktirdi şehrin sokakları Bizimkinin adresi belli Ellerini kaldırıp semaya bizim için dua et…
Sönerken şehrin maviye çalan ışıkları bir bir, Yıldızları getir kollarında. Yasemen kokulu gecelerde, Başını yasla omzuma.…
Kadın güvertedeydi Adam rıhtımda Kadın ağlıyordu…
Tüm hayallerimi ben senin semtinde bıraktım. Ağlak bir boyacı çocuk gibi bakma yüzüme, İnan tek suçlu ben değilim Sönen yıldızlarıma tek teselli sekiz günlük hatıran…
Hayatının darmadağın saçlarını Islattı gözyaşlarıyla Oysa ki yemin etmişti Bir daha ağlamamaya...…