Tren Garı Yalnızlığı
Y Yasemin Kemaloğlu
0
Altın Yaprak
Hayatının darmadağın saçlarını
Islattı gözyaşlarıyla
Oysa ki yemin etmişti
Bir daha ağlamamaya...
Issız bir tren garında
Kederin uğurladığı kader yolcusuydu
Dışarı baktı, ağladı
Aldırış etmedi soran gözlere
Yorgun gözleri kapandı
Son kampanaydı...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş