Oda

kapa işiklari zir karanlikta görelim şeyi her lamba gösterir yalniz gösterdigini yukarda hali altta yok bir şey koltuk sanadalyenin üstünde dolabin içi boş içindekiler in hepsi ayni anda üzerimde kaybol yatak varsin infilak halinde yel degirmeni orta yerinde odanin orta yeri ki devinir her an devinim-o da benim oda benim ayni şarki çaliyor tuşlari dantelli müzik seti sikilmiyor rafta duramayan sözcük degil başka şeyle yazili kitaplar sikil miyorlar ayni şarki çalarken farkli duyuyorlar sikilmak zamani degil de ondan zaman da yok çünkü saat duvari beceriyor duvar çiglik çigliga kapiya dönüşüyor saat kapiyi da beceriyor saat dönüşüyor duvara aydinlatamaz odayi artik hiç bir hiç lamba