Hayat Film Gibısın

Su karsida isiklari piril piril görünen sehir, bizim cocuklugumuzda kücücük bir semtti, semtin icinde insanlari büyük yürekli ama fakirdi, gece konmus evler dar camurlu sokaklari vardi, bizim ev camii nin arkasindaki sokaktaydi, simdilerde tanimak zor, sanki e bes karayolu olmus, bizim mahallemizin sokalari gibi misketlerimizde camurluydu, bir tane patlak topumuz vardi, arkadaslara seslendimi hepsi kosardi tarla basina, top oynamaya, spor aykkabimiz yoktu papuclar yirtik, üstümüzde yamali esbablarimiz, elimizde arkadaslardan üttügümüz misketlerimiz, eve kosarak girerdik, birden sirtimiza anamin terliklerini yerdik, sucumuzu kabüllenmez, hep kendimize hak verirdik, sessiz sedasiz babamizi beklerdik, camurlu ellerimizi yikamak icin banyoya derdi annem, kardesimle bir birimizin bakar hemen sokaga tüyerdik, mahallede köse kapmaca oynardik, kosmaktan nefesimiz kesilince, ablam yakalardi bizi, simdi iyi hatirliyorum, tirnaklarimizida ablam zorla keserdi, hep aglar sizlanirdik kerdesimle, banane o yikansin önce derdik, sabun geldimi kafaya cökerdik yerimize, zügürt aga filmindeki gibi, yok su sicakti soguktu,yandim dondum diye figan ederdik, hep cürcünayi koparirdik banyo zamani, sonra yemegi bile beklemezdik kosardik hemen yataga, kardesimle ben ayni odada hatta ayni yatakta yatardik, bazeen soguk gecelerde yatagi islattigimiz bile olurdu, bazi gecelerde babaannemin hikayelerine takilirdik, hep baslardi babanizin cocuklugunda, tabiiki eski hikayaler ülke harpten cikmis, yokluk sefillik, hep anlatirdi gül yüzlüm, mahallemiz bizim gibi degildi, istisnalarida vardi, bir komsumuz vardi bahcesindetürlü türlü agclari meyvalari, cok muhtesemdi evi ne isi olurdu bu adamin, gece kondu semtinde, anlamazdim neden burada yasardi, kimseyle konusmaz selam bile vermezdi, hayatinca sanirim hic evlenmemis, hatirliyorum hic gelenide soranida olmazdi, hayati bahcesindeki agclariydi, hep meyvalari dalinda cürürdü, bir allahin kuluna yedirmezdi, biz mahallenin cocuklari agaclarina tirmanmayalim diye, bahcesinin önüne üc metre duvar cektirdi, bu adam cikmis zamaninda almanyaya, sonrada dönmüs buraya, bir pürosu vardi hic bitmezdi, agzindan hic düsmezdi, düsünüyorum peh ne adamdi, gecmisini bilmiyordu kimse, ne is yapardi ne idi hayati, incinen yillarinda hayati ne idi, ne insanmisti sonrasinda ögrendik bildik, hikayesi cok dramatikmis, oda harb yillarinin, incinen gül cocuklarindanmis, özgürlük ugruna anasini babasini kaybetmis kalmis yapayanliz, umudu yasamis aklbinin sevdaya, oda okumus bilirmis gazlambasini, aglamis dileklerine dualarla, zamaninda sicak bir kucak bulamamis, o niye versinki bize meyvalari, bizimkisi cocukluk iste hep kizardik adamcagiza, sabah mahallemizde gün hareketliligi erken baslardi, birde taksici ahmet abi vardi, birde onun karisiyla ilk perde operasi, matrakti vallahi, hic cekilmezdi sabahlari,toza katarlardi mahalleyi, karisi hatice abla bas rolde, zengin kiziymis asik olmus ahmet abiye, babasi küsmüs ona, ahmet abi uzun boylu karayagiz, kadin alisamamis yoktan anlamazdi, babasinin evindeki gibi degildi burada hic bir sey, cenesi maasallah hic durmazdi, malüm bölüm sonu hatice abla yine giderdi babasinin evine, merak etmezdi kocasi geri gelir diye, hepte öyle olurdu, hatirlamadan gecmek olmazdi o güzel insanlari, hepsi bir yildiz gibi kayip gittiler, bizim evde orta sekerli bi hal vardi, kuru fasülyenin yaninda pilav gibi yani, aslan adinda bir kedim vardi, aldanmayin adinin aslan olduguna, oda bizim gibi ayin birinde bayram ederdi, birde muhabbet kusumus memis vardi, hic konusmaz ötmezdi, bizem halimizden midir bilinmez, gencliginin firtinali zamaninda abimse, okulu bitirmisti beste, bir motor ustasinin yanina ise girmisti, usta oldu zamanla evi bile var dükkanida, hemen yanimizda etlikte, ablam sevdigi adamla evlendi adi alparslan, kizlarida var adi aybuke, yanliz yazlari geliyorlardi beklerdik özlemle, biz de deden ne varsa sattik keciörenden daire aldik, elimizdeki gece konduyuda sattik, o ev gidince kardesimle oturduk agladik, hemde salya sümük agladik, icimiz yanmisti o eve, orada yasamistik emeklemekten tutun hersey, yagmurlu camurlu sokaklari misketlerimizi patlaktopumuzu topacimizi, sevdigimiz gürese tutustugumuz arkadaslari gencligimizi, dügünlerimizi komsulugu paylasmayi orada yasamis ögrenmistik, ömrümüzce yasattik, o günler özel vede güzeldi, ama simdi hatiralarimda, insanlar ozaman gözü tok ama bir okadarda paylasimci ve duyarliydi, hayat baglanmasini yetirmesini kiymet bilmeyi ögretiyordu, simdi gözlerimi kapatip kapatip o günlere gidiyorum, mutlu oluyorum birde gözlerimi acinca, hüzünlü bir sigaranin dumanninda sisli sisli, hayat acisiyla tatlisiyla cekip gidiyor diyorum, her sey biz insanlar icinmis sehirler büyüyor, ama ici bos, hayat filmini yeniden hep yaziyor baska baska senaryolarla.....