Yürek Ayaklanması

Belki de sana demem gerekenler hep yarım kaldı Öylesine isyankarsın ki ruhuma karşı Sana "Benim sevgim kadar gaddar; kendi sevgin kadar yalansın" demek geliyor içimden Düzenbaz bir yarına evrenin kıyametlerini sararken bedenin, gitmek dedin, durdum. "Seni ben ellerin olasın diye mi sevdim" Bir hiç uğruna bıraktın geride kalanları Söyle gece gazelim seni ben ellerin olasın diye mi...? Hangi hürriyet bu kadar esaret içinde diz çöktü? Hangi sevgi bu kadar ölümle burun buruna geldi? "Mim" senin adınla anlam kazanıyor, "Nun" senle okunuyordu Bir tarihin ırgat kokusunda ben oluyordum "yalnızlık" sen "uzlet" Ne fark eder ki İkisi de içinden kopup geldiğimiz denizin azgın dalgası gibi Kırıcı Yarım kadın yüzü… Bırak bunları demek geliyor dilime Utangaç bir tavırla Mazlum bir aşkla sana dönüyor yüzüm Kayıp bir teknede liman gibisin İskelesiz liman… "İlmek ilmek kızıllaştıkça yürek Ey! gülşenin avaresi ağlamaya ne gerek." Orda durdu zaman, kızıla döndü yüreğim Lut kavminin geride bıraktığı bedenler gibi çürüdü bedenim Zafer kokuyor ellerine aldığın karanfil "Gitmek bir zaferdir sevgili, Kırmızı açarken karanfiller" Zaferin gitmek oldu İnsafsızdı söylemlerin Durdum Söyleyecek öykü kalmadı. Sana son sözüm Bekletme acıyı Tez vakitte gelecekse kapıma Ölümü de bekletme