Yine Yağmur Yağıyor
B Burhanettin Akdağ
0
Altın Yaprak
Yine yağmur yağıyor
Herhalde bir şeyler sesleniyor
inatçı camlarla boğuşup
Ağlaşıp sızlaşıyor yüzü
Uzayıp giderken aşağılara.
Azıyor yürek romatizmalarım
Serinliği derinden ağlatırken
Yine aynı duygular sarıyor bedenimi
Korkulu titremeler nöbetindeyim.
Gözlerimden yol buldukça
Bedenimi terk ediyor bir şeyler
Damla damla, acıta acıta
Mavi kumbaramda
Sevgi adına yıllarca biriktirdiklerim
Ayaklanmaya başlıyor veda etmeden
Kaçıyor birer birer zamandan.
Oysa,
Oysa, yıllarca anlamadım
Ne olur ki canım giden bir, kalan çok
Bir eksik ne gam demiştim
Heyhat,
Üzerinden yarım asır geçmiş de
Dibi tutmuş mavi kumbaramın
Sararmış, kir karası olmuş çehresi
Ne yapmışım ben böyle?
Atmamışım içine sevmeleri
Bakmamışım dolu mu boş mu?
Sermayeyi yemişim farkında olmadan
Eksiltirken acımamış
Uyurken kurutmuşum renkleri.
İşte,
İşte yine yağmur yağıyor
Kasvetli, yoğun damlalar çalıyor gönül kapımı
Dur diyemiyorum, yüzüm yok
Direnecek bir nokta yok ki benden yana
Büküyorum boynumu
Çalışmamışım yıllardır dersimi
Hovardaca düşünmeden harcarken
Ağlıyor mavi kumbaram yine
İçi bomboş, sadece metalin soğuk sesi var.
Ben,
Ben şimdi ne yapacağım?
Söyle bana hüznümün yağmuru
Yine alacak mısın beni benden uzaklara?
İçimde sevdaya dair ne varsa
Söküp götürecek misin bütün mavilerimi?
Beni karalarda hapsederek.
Hep yağacak mısın inadına?
Umudumu dilim dilim tüketirken
Sahi,
Sahi hiç acımayacak mısın bana?
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş