شمارهٔ ۱۳۱

ف فرخی یزدی
0 Altın Yaprak
فدای سوز دل مطربی که گفت به ساز در این خرابه چو منزل کنی بسوز و بساز چنان ز سنگ حوادث شکست بال و پرم که عمرها به دلم ماند حسرت پرواز کنم به زیر پر خویش سر به صد اندوه چو مرغ صبح ز شادی برآورد آواز گره گشا نبود فکر این وکیل و وزیر مگر تو چاره کنی ای خدای بنده نواز به پایتخت کیان ای خدا شود روزی که چشم خلق نبیند گدای دست دراز در این خرابه به هر جا که پای بگذاری غم است و ناله و فریاد و داد و سوز و گداز گهرفشانی طوفان گواه طبع من است که در فنون غزل فرخی کند اعجاز

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.