شمارهٔ ۹۳

ف فرخی یزدی
0 Altın Yaprak
چون سبو در پای خم هر کس چو من سر سوده بود همچو ساغر دورها از دست غم آسوده بود پارسایان را ز بس مستی گریبانگیر شد دامن هر کس گرفتیم از شراب آلوده بود دودمان چرخ از آن روشن بود تا رستخیز زانکه همچون آفتاب او را چراغ دوده بود آنکه راه سود خود را در زیان خلق دید از ره بی دانشی راه خطا پیموده بود تا نخوردم می ندانستم که در ایام عمر جز غم می آنچه می خوردم غم بیهوده بود وای بر آن شهر بی قانون که قانون اندر آن همچو اندر کافرستان مصحف فرسوده بود آنکه در زنجیر کرد افکار ما را فرخی در حقیقت آفتابی را به گل اندوده بود

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.