شمارهٔ ۹۷

ف فرخی یزدی
0 Altın Yaprak
پاسبان خفته این دار گر بیدار بود کی برای کیفر غارتگران بی دار بود پرده دل تا نشد چاک از غمت پیدا نگشت کز پس یک پرده پنهان صدهزار اسرار بود ناتوانی بین که درمان دل بیمار خویش جستم از چشمی که آن هم از قضا بیمار بود در شب غم آنکه دامان مرا از کف نداد با گواهی دادن دل دیده خونبار بود نیست گوش حق نیوشی در خراب آباد ما ورنه از دست تو ما را شکوه بسیار بود

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.