Kararsız Şiir

benim zamir, senin tümleç olduğun bu şiirde şiiri apaçık yazamıyorum ama ne alâka ise her yerde de kar var bu şehirde. belki de tüm ülkede! her yer bembeyaz ve tertemiz en az kalbim kadar beyaz ve kalbim kadar temiz! kısa bir yolculuk ile başlamıştı tanışmamız ikimiz de bedbaht olan bu şehre ait olmayan insanlardık ortaktık bu yönümüzle buluştuğumuz ortak noktalar arttı ilerledikçe ama o muazzam farkı hatırlayınca çekiniyor insan çekiniyor şairlik yapan kapatıyor kelimeleri hata belki de şairde ismin kadar özden soyadın kadar yeniceydin bulunabilecek nadir güzelliklerdendin hele hele bu şehirde imkansız güzelliklerden ama bazı şeyler nafile adım atamaz bazı şairler şiirlerinde hayat bu işte bazen zor bazen kaotik bazen anlamlı bazen saçma bazen yabancı bazen tanıdık bazen içten bazen izafidir bazı şeyler bu şehirde de sen ise bu kadar güzel bu kadar şirin bu kadar içten bu kadar özden bu kadar vefakâr bu kadar mütevazi bu kadar nazik su gibi, güneş gibi.. temiz, duru ve aydınlatıcı... üstelik kararlı!.. kelimeler eğer yetersiz kalıyorsa seni ya da şiiri anlatmaya bu yetersizlik seni çok iyi tanımamaktan ya da sana ulaşamamaktansa bunu iradesizlik olarak tanımlamamalı çünkü kelimeler yorgun, şair yorgun yoksa şiiri uzatmak ya da seni anlatmak değil mesele seninle aynı sınırlarda yaşamak bile güzel kulağına fısıldanmamış kelimeler kadar nazik ve içten bir şekilde ama bilemiyorum yine de saatin kaç olduğunu!..