Uhut'ta Bir Arslan

Uhut sahabelerin şehadet yeridir Uhut peygamber sözünden çıkmanın bedelidir... Uhut medinede bir dağ Uhutta bir arslan toprağa düşmekte O şehide yer gök inlemekte Adı: Hamza, Alemlerin efendisinin gözünde yaş var... Gökyüzünde kara bulutlar Toprak utancından kızarmakta... O hamza ki, Sahabelerin başı, O hamza ki, Peyganberin amcası Nur yüzlü korkusuz sahabe... ................... Savaşın en çetin anı Yerlerini terk etmiş peygamber okçuları Müşrikler bir adım önde Hüsran oluyor peygamber sözünde çıkma bedeli... ALEMLERİN EFENDİSİ YARALI.... Sahabe hüzünlü... Bir panik havası müslüman ordusunda... Biraz ileride Hamza Arslanlar gibi çarpışmakta... Savaş çok çetin Allah'u Ekber dedikçe İnip kalkıyor kılınçlar bir bir.... .....Ve bir boşluk... Sisli bir perde... Hamza'yı bir çift göz izlemekte... Bir mızrak saplanıyor Hamza'ya Yere yığılıyor mübarek sahabi Alkanları yeri ıslatmakta... Onu şehit eden bir köle Adı:Vahşi Efendisi bir kadın Ebu sufyenin karısı Hind Hamza'ya karşı beslerdi büyük kin... Emrediyor kölesine: Sök çiğerlerini Vahşi insafsızca söküyor... Yetmiyor gözlerini oyduruyor Kulaklarını kestiriyor Her yanı param parça Mübarek sahabinin Vahşetler vahşetlere gebe... Bitmiyor Hind'in ne kini ne öfkesi... Uhutta Vahşetin adı Hind... Onlar dünde vardı Bu gün de var Yarında olacaklar... sevgi yerine nefret tohumları yüreklerinde Ne insanlıktan nasipleri var Ne de kuralları... Hind'ler hala var Sadece değişmiş biraz şekilleri... ................................. ...Ve zamanın durduğu an Uhuta bir sahabi toprağa düşmekte... Sahabi üzgün Alemlerin efendisinin gözünde yaşlar Hamza şehit.... Uhut Sahabelerin şehadet yeridir Uhut peygamber sözünden çıkma bedelidir......