Sevmeyeceğim bir daha Artık bu son Kapattım kalbimin kapılarını Her şey buraya kadar…
Hani bazen uyursun gündüz vakti Ortam havasızdır birazda gürültülü Uyandığında ise başın çatlamaktadır adeta Ne dinlenmişsindir nede kendine gelmişsindir…
Senin adın Bahar olmalı Yanaklarında çiçekler açar binbir rengiyle Yüzün doğan güneş misali gülümserken Ilık bir yağmur öper beni tane tane…
Bazen sevmek Yalnızca kabullenmektir Duygularını sessizce İçine gömmektir…
Bize belkiler can verdi bugüne kadar Belkiler tüketti bizi ama aynı zamanda Sen beni belki sevdin Ben sana belki tutuldum…
Bir sırdım çözülmeyi bekliyordum Okyanusun derinliklerinde Çatlayan yer kabuğundan Sızan magma kıvamında…
Sorumluluk taşımak lazım Hayata insanlığa kendine Yaşam ibaret değildir Sinirlerden akan enerjiden…
Bilmediğimiz bir senaryoyu sahneleyen oyuncularız bu dünyada En gururlu bakışlarımızda bile okunuyor şaşkınlığımız Ruhumuza aşıladığımız birer vitamin okuduğumuz her dua Şaşkınlığı…
Bir sabah uyanacağım İki kelebek selamlayacak beni başucumda Biri sarı olacak diğeri bembeyaz Tamamen dinmiş olacak ruhumdaki ayaz…
Aya baktığında ruhunun Diğer yarısını görüyor musun? Gökyüzünü yaldızlayan yıldızlardan Yüreğine süzülen ışık…
Yaşam azıksız bir yolculuk Adım adım yürümeyi öğrendim Ne gereğinden fazla hızlı Ne de fazla yavaş gitmeyi öğrendim…
Özlemeyeceksin Özlemi şah damarından kesip Ayrılık kanını akıtacaksın ...…
Aynı gözyaşının kurumuş yatağına Ekmek bandık Tuzunu katık yapalım diye…
Hala çözemedim... Gerçekten İlham kaynağım…
Vazgeçilmezimsin Hem günah hem kutsal olan şarap misali içilmezimsin Gözümün önünde saklı bir sır gibi görünmezimsin Hiçbir kitapta geçmeyen kelime anlamında bilinmezimsin…
15 / 16 gösteriliyor