vuslat meçhul dört mevsim kaybolurum güllerde bir med-cezir zamansız sularımı tozutur fırtınadan perişan şu gönül meltemlerim üşüyünce ellerime aldım senin resmini…
mutluluk hiç olmadı her zaman vardı hüzün cennetten kovulunca adem'i sardı hüzün yakup peygamber gibi yitirseydi yusufun…
I Mezar taşıma giydirin bayramlıklarımı…
Sordunuz, işte ömrüm.... yok yerine aynaya harcadığım nefesim.. yine güneş paramparça çürüyüp dökülmede…