İşte Ömrüm

Sordunuz, işte ömrüm.... yok yerine aynaya harcadığım nefesim.. yine güneş paramparça çürüyüp dökülmede yalnızlık; hep o dev, yükselen tonlarca dağ. eylül günlerini tanıtır bana bir bir. bu hüzün. bu hüzün. bu ölüm... açmayın kefenini ölünün üşüyen damarlarını ısıtır toprak kokular hangi çiçeğin içinde gizli ? nasıl tanır insan cinneti ? kanatlandı gönül pervanelerim.. içimden al ırmaklar dökülürken gözlerime ...ve koştum sesimin tükendiği yere zayıf cesedin eli elimde ellerimde yanacak bir kitapta sayfalar, o vakit itiraf edeceğim... belki de rakibim yalnızca ölüm. oysa biz alnımızı doğmak sanmıştık oysa biz sanmıştık ki oysa biz... eylülün sikletini çekemez teraziler...