Ayrılık

(kalkar gibi usulca denzilerin teninde gemiler ayırsalar ayrılmıyor/bıraksalar nasıl kavuşuyorduk...) ayrılık ülkesinde delikanlılar,bıyıkları dişlenmekten uç vermez gibi ne garip,hala ölmek sanıyor çocuklar geceleri o denizlerde balık tutmak,martı olmak bize göre iş değil bir kartal kanadı olmak isteriz dağlarımızda bir bıraksalar bir bıraksalar ay ışığının perçemini dağlara düşürdüğü o aydınlıkta en haklı çiçeklerle kucaklayabiliriz sizi beni doğrultun,beni diriltin,ayıltın beni/ayrılmayalım çünkü kendimizden başka sığınacak sokağımız yok gibi... tepeler yaptılar,ölü tepeler böyle otların yeşermediği yangınlarımızdan başka ne bıraktılar ey sıkıntı ülkesi? sıkıntı ülkesinde her çocuk nereye gitse yanında taşır öfkesini cıgarasını içerken,bir kadın severken taşır hep aynı gök için yorgunluğu /yorulur,yorulduğu yerlere taşır neyi var ki ölümlerden başka,yağmur olmaktır güzelliği bu yağmura bir gök gerek ey sıkıntı ülkesi ufuklar kızarmaktan yoruldu,bu yağmura bir gök! bu dargın ses,yorgun ses,uslanmaz ses yangında haklı,türküde güzel ve tutuşan her ayrılıkta saklıdır gizi toplayıp günaydınlarına çocukların en güzel şiirleri belki sileriz sararan fotoğraflarda kabaran bin kederi ayrılmayalım, çünkü kendimizden başka sığınacak sokağımız yok gibi...