Muhasebe

Bir yerden bir ışık bir nur uzansa Bir nur uzansa da paklasa beni Ruhumun üstünde bir ateş yansa Zümrütten köşklere saklasa beni Saniye, saat gibi yavaş yürüyver Ağır aksak yürü, idrak edeyim Hayat nasıl şeymiş, önüme koyver Burda bağlamasın dert, tasa beni En meçhul bir çöle mecnun gideyim Dehlizlerde mahpus cinler yanına Nerdesin, nasılsın ey akl-ı selim Hakikat apansız çıksa karşıma Bir tutsak misali yoklasa beni Manasız mayayla yoğrulmuş hamur Emeksiz yapılmış bir heykelim ben İçimde büyüyen kof bir sancıdır Işığı taşıyan bakır telim ben Manalı bir şeye eklese beni Sızılar, acılar ve yalnızlıklar Mermerlerde rendelenir bedenim Sonbahar misali sarı sazlıklar Ölüme ben nasıl sitem edeyim Eşiğimde durup beklese beni Meçhul ve anlamsız bütün felsefe Filozoflar birer vehim maymunu Fısıltı, tısıltı, kusmuk, vesvese Haykırmak isterim herkese bunu Bu gerçek öldürse yaksa da beni Anne, hesap kitap uymaz çarşıya Oğlundan bir öğüt işte al sana Bilgi bolluğunda açım doğruya Anne, doğru bir kitap bulsana bana En berbat bir çarşıya soksa da beni Münafık yüzümde eskidi maskem Anne, oğlunu tanımadın mı Bir güvercin gukgukundaki matem Anlatıyor anne ızdırabını Ya okşa saçımı öp ya da beni Elveda, elveda, elveda putlar Kahrolun hepiniz sürünün yerde Herşeyi yaratan tek bir Allah var Düşün maskelerim kalmasın perde Çağırır kendine bir seda ben