Hüzün Mektubu

Bu bir hüzün mektubudur sana Ayrılırken vermek isteyip Bir türlü cesaret bulamadığım Bir ayrılık şiiri Beni unutma yazıyordu şiirin baş harflerinde Yazarken birkaç damla yaş vardı gözlerimde Bir ateş vardı içimde yanan Hiç durmadan yanan Kurduğum hayaller vardı düşlerimde canlanan Hayallerim vardı seninle olan İçimde yanan ateşle kül oldu hepsi İçimde külleri var şimdi En çok ateş gözlerini severdim Gözlerinde eritirdim bütün hüzünleri En çok pamuk ellerini tutmayı isterdim Sımsıkı hiç bırakmamacasına Kederli şarkılar gibi dinlerdim sözlerini Ama cevap veremezdim Acımı kalbimde gizlerdim Bir türlü söyleyemezdim seni sevdiğimi Şimdi söylesem de fayda etmez Çok uzaktasın söylesem de duymazsın Duysan da anlamazın sözlerimi Cevabı olmayan bir sürü soru kafamda Geçmiş geri gelir mi acaba Bir şans daha çıkar mı karşıma Gidip de gelmeyen tek şey zamanmış galiba Devası olmayan dert de aşkmış Anladım en sonunda Anlamak için yaşamak mı gerekli bilmiyorum Ama yaşamak için sevmek gerekli Yaşamam için senin mutluluğun yeterli Seni Çok Seviyorum...