İki Oda

İki hastane odası Birinde ucuna gözyaşı değmiş kalbim Diğerinde ben Ayrı ayrıyız Nasıl karanlıktı gece ben korkmuyordum Bir ses geldi ta uzaktan Aynı anda bir üşüme geldi Sonra kan kalbimden sonra yaş gözlerimden Yürümek zor geldi diz üstü düştüm Ama dizlerim acıdı canım acıdı sırt üstü düştüm Birden bulutlar kavgalaştı Bir damla düştü gözümün üstüne Göz kapaklarım ağırlaştı Bir damla düştü alnıma Beynim durdu Sonra boş bir kovan düştü yere Tam yaşamımın üstüne Beni bulup getirmişler benden habersiz Gözümü burada açtım Yanımda ne kalbim ne sen vardın Öğrendim ki kalbim yoğun bakımdaymış Seninse sensiz kaldığımdan haberin bile olmamış Ve tutmamışım sözümü Bir yaş düştü tutamadım acımı Bulutlara çıktım gözü kapalı Yatmak istedim göğsüne Tutamadım canımı...