Mümkün mü?

İster misin tutayım nefesimi? İstanbul yağana kadar gözlerimden. Dökülünce sağanak sağanak Üsküdar ve sahil boyu Kız Kulesi Sandallar geçse ellerinden. Rötar yapsa güneş İmkansızlar ihtimali var mı? Saçaklar kandil ışığı Bütün yüzü aydınlık İstanbul'un İster misin bırakayım sesimi? Sönsün İstanbul. Sanki aynı dili konuşuyoruz Bütün gece sohbetlerinde denizle Her yerim su yanığı. Sesine koşsam Ne zaman canım ağrısa Resmine bakarak geçirdiğim günler şahit Olmadığında Bütün güller aklımda soluyor Yani sen yoksun ya Yani yanımda Bütün güneş sistemi duruyor İster misin bir avuç ırmak Suç olup yavaşça damlasa Parmak uçlarımdan? Yeşil sandığım gözlerin Deniz olsa yeniden. Ve ister misin unutsam seni Devrik yüreğimin Her defasında seni öven cümlelerinde? Bir vesikalık hüzün cebimde Sen şehrimde dururken Biter misin gecesi gündüzü belirsiz özlemimde? Ve mümkün mü İstanbul? Hem seni hem onu sevebilmek Göremesem bile...