İzi Kalmaz Kolay Geçitlerin

ne zaman baksam geçmiş yol haritasına bıraktığım izleri yeniden sürerim en sarplarını seçmişim geçitlerin ürpermişim gece kuşlarının sesinden "başka yolu yok" sözü dank ettiğinde beynime tükendiğinde çarelerim kilitlemişim yükseklik korkusunu erişilmezin en yükseğine ve zorunlu uçmaları düşlemişim… yüreğim ağzımda sanki zeytin dalı katlayıp cebime koymuşum uçurumları genişlemiş önümde dar geçitler ucu görünmüş en uzak yolların neşeli bir ıslık melodisi olmuş karanlığın sesi baykuş ötüşü dönüp baktığımda yol haritasına izi kalmamış kolay geçitlerin şimdi ağzında zeytin dalı en sarp uçurumların başında nöbet bekleyen baykuşların...