Sırtımdaki Bıçak

Buğulu bir akşam efkarında unuttum gözlerini sırtıma saplanmış bıçaktı sanki bakışların sen, bir bir tüketirken gökteki yıldızları 'sigaramın dumanına bile sarmadım', bir tepede bıraktığım son siluetini... Gittiğim yolları kör dolaştım, -karanlığa saçılmış sitemlerimden..... yaralıyım, aynı gökyüzünde uçamam seninle pencerendeki aydınlığı ay ışığım sayamam artık taze ekmek buğusunda ısıtamam üşüyen ellerimi Her gece bahçemdeki mavi çama konan, - kumru da sen değilmişsin meğer... karanlığa alıştırıyorum şimdi yorgun gözlerimi, - baykuş sesleri kulağımda... ne 'geliversen biterdi özlem' diyorum, ne de, artık eylül umurumda