Yalnızdık

Kapkaranlık bir gecenin, Ürküten sessizliğinde, Seni düşündüm Ay, derin bir uykuya dalmış Akrep, saatin onbirini sokmak üzere Hasret yangınından süzülen ışığıyla Binlerce yalnız yıldız var gökyüzünde Bir de ben, Yangın yeri yüreğimle Ayaklarımın ucuna basarak Usulca süzüldüm geceye Yaşama dönmek için Gün ışığını bekliyordu herşey Sokak lambaları yolcusuzdu Kaldırımlarsa terkedilmiş Yıldızlara baktım öylece Hasretin gibi çoktular Senin kadar uzaktılar Bir sigara yaktım sonra Nefes nefes hasretini çektim içime Yıldızlar kadar gece geçti sensiz Her gece ve her saat başı Akrep yalnızları sokardı Senin damarlarını da yakar mıydı Yalnızlığın zehiri Duyar mıydın çığlıklarımı Yoksa çığlıklarım Çığlığına mı karışırdı, sessizce Ve gecenin ürküten sessizliğinde Bir sen, bir ben, bir de yıldızlar Hep beraber yalnızdık...