Özlem

Y Yunus Kayım Yunus Kayım
0 Altın Yaprak
Vay be gülüm! Çatışmanın ortasında kalmışsın yine Oysa ben gözlerinde tüfek çatmıştım Islaklığıda kurumuş yağmurlarımın Altı yıl olmuş silah bırakalı mezartaşında Biz dereboyuna inen yıldızlarda Pusuya düşücek adammıydık be gülüm! Vay be gülüm! Demek sen düşürmedin gözlerinden süngünü Yamansın bilirim Aldırma silah bırakmışlığıma Hala yaşanıyor bir yerimde davamız Her an nöbette bekliyor bir elim tetiğin Vay be gülüm! Hala ormanlar bitkisel hayattan çıkmadımı? Mor menekşeler açıyormu özgürlüğün toprağında Kurtarılmış bölgemiz varmı yüreğinde Yoksa yaban ellerin el konmuşluğundamıyız? Seslensem sesim yankılanıyormu oralardan Yoksa suskunmu kaldı dağlar ikimize Yoksa göz göre göremi göze geldik Şimdi şuracıkta çatıyorum kaşlarımı Seni görüyorum gözbebeğimin ortasında Oyulmuş bir park ağacının gövdesine yazıyorum Adı konulmamış bir sevdanın baş harflerini Bir özlemi koyuyorum orta yerine davanın Özlemi tesbih gibi çekilmiş bir özlemi Adını koyuyorum davanın kitabıma Özlem....

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.