Yabancılığında, Kendine Alıştığın Gibi

Bu gece dilimi edebe düşürdüm Mutluluğu elime alıp sevmek geliyor susamışcasına Kağıta düşürüp mısralarla sevmek geliyor korkarak Kısa da olsa,en azındanda olsa bir mısrada sevebilmek mutluluğu Zor dostum zor Akıl gördüğünü tarif eder,sever Hisler akla muhtaç,kör düğüm kadar kör Neyi neyle yazacaksın? Kalemin tanıyormu onu Mısraların tanıyormu? Ya da en ağırı Yüreğin tanıyormu? Korkuyorsun dimi cevap vermekten Hayır cevabını diline indirmekten Yabancısın,bilirim.... Vazgeçme derim Emekleyeceksin başta yazarken Düşeceksin canın acıyacak korkma hüzünlerin yanında Yürü bu yolda yorulmayacaksın Ve zaman gelecek yorulmamaktanda yorulacaksın Tıpkı kötü alışkanlığın hüzün gibi Bırakamadığın hüzün gibi olacak Mutluluğada alışacaksın Yaşamı farkedeceksin ölümü düşünüşlerinde Hüznün arkasına düşüceksin kimi zaman üç nokta mutluluğu Yada hüzün mısralarının altında den den geçilmiş mutlu mısralar... Alışacaksın her şeye günün birinde Yabancılığında,kendine alıştığın gibi....