Sen, bir akşamın kızıl karanlığının son örtüsü, Ve ben o aralıkta kalan bir yaşamın yitik öyküsü.. Akşamlar alabildiğine yalnız, Üzerinde karbondioksitten bir tabaka,…
Yine gün doğuyor şakaklarımın arasından, Bir karanlığın yeni bir başlangıcı, Sol yanımdan esen bir rüzgar Ve ufaktan ufaktan karbondioksit solumaktayım..…
Bu akşam hiç yıldız yok gökyüzünde, nedenini bilmediğim bir efkar var üzerimde ayak uçlarıma kadar sokulan bir rüzgar parmaklarımın arasında dolanmakta.…
Bomboş birkaç satır, Dolma kalemimden akan mürekkep, Boyamış dört bir yanı, Sokak lambaları kısık kısık yanarken,…
Yine camın kenarımdayım, Elimde kahve bardağım, Yağan yağmurun temposunda eskilerden bir şarkı, Mırıldanmaktayım..…