Kadın

Hepsi birer birer ayrı ayrı efsanedir Okumasını bilene başlı başına Bir dostluk hikâyesidir Arandığı an da en iyi arkadaş Sunulan yüreklerde hem eş hem de sırdaş İstenildiğinde en güvenli sığınaktır kadın Bazıları bir sırdır Kendi gizeminde öylesine güzeldir Bazıları dağlar kadar sağlam yüce mi yüce Bazıları denizler gibi engin Ama o ne yüceliğine bakar ne de enginliğine Dosttur onlar dostum sevdiklerine İsterse bir dilberin umurunu alır Yiğitlik mertlik yalnız erkeklerde mi olur Onların şanını onların gücünü de taşır Dağların görkemliliği bile Bazen kadının yanında hiç kalır Çünkü her yiğidi her güzeli Doğuran bir kadındır O gürül gürül akan bir sevdadır İsterse suya inmiş bir ceylanın Mahzunluğuna bürünür Ürkütülürse ele geçmez sır olur Ne avcıya yakalanır Ne de kurşunla vurulur Kadın deyip geçmeyin sakın İsterse bu dünyaya dur dedirtir Yüreğinin kıvrımındaki aşktır Kadını böylesine güzelleştiren Alnında tomurcuklanan terdir Onu böylesine yücelten Ondaki şefkat ondaki özveridir ona ana dedirten Ve rüzgârın getirdiği kır kokuları gibidir Özünden sevene kadın Kalbinin ırmağında yıkar sevdiklerini Güneşin ayın gülümseyen sevincini verir Yüreğinden içirir o mutluluğu Eğer ki erkeğine düşerse kadın İşte o zaman başlı başına Bir ömürdür bilene Bir ömre bedeldir dedirten kadın Yaşarken öldüren ölürken de yaşatandır kadın