Ya Sensizlik Ölmekse

Bir gün ansızın çalıverdin gönül kapımı Başlangıcı olmayan bir sonsuzluk gibiydin Uzayıp giden bir nehir bir çağlayan Topladım bütün saatlere güzelliğine Ve yürekten inandım sevildiğime Seni giyindim seni kuşandım Girdim gecelere Ve seninle uyandım sabahlara Senin gözlerinde durdurdum hayatı Adını her andığımda Derinden bir nefes çektim Utangaç duygularımla davet ettim özlemlerimi Düşündüm yüreğimin yüreğinde atışını Bin bir el oldum dokundum gecelere Bin bir yürek oldum çarptım gecelerde Bin bir sevda oldum göz pınarlarımda gizli Gün bir başka doğarmış meğerse Âşık olunca insan Yalnızlık bir başka sararmış Alır gidermiş düşler seni uzaklara Dağıtırmış hayallerini gecelere bolca Bütün günleri sana adıyorum Neşem sevincim dalıp gitmelerim senin için Hükmüm geçer mi artık yüreğime Ellerime gözlerime İmkânsız seni düşünmeden girmek geceye güne Seninle büyütmek varken her dakikayı Yaşanmış yaşanacak bütün saatleri Sana kurmak varken Umurumda mı sanıyorsun Acısını hissetmek kanayan yüreğimin Çözülmek dağılmak alevlerin içinde erircesine Umurumda mı? Bilsem ki hasret an be an peşimde Bilsem ki zulmün elinde hançer ensemde Bilsem ki kahırdır acıdır aşkın sofrasında paylaşılan Varsın hayat anlamını seninle yitirsin Varsın adını her anışta nefesim kesilsin Sen sevdanın en güzel türküsü Bilirsin neşter vurulmaz böyle yaraya Bilirsin sonsuzluğun penceresinden bakılır sevdaya Ya sensizlik ölmekse Yaşamaktan ağırsa Aşkı yüreğinde taşımak