Yakılmış
Y Yusuf Altunel
0
Altın Yaprak
Yakılmış
suya düşmüş söğüt masalı
kısacık saçları
hamarat düşleri
umut hanı
kelimeler yola düşmüş
ankara-istanbul katarı
hınzırlık durağında durmuş
burçak esrik
biçmişim saflığında
haydut acılardan sakındığım
gözlerinde pırpır
yaramaz kelebekler avlamışım
sığınışlar konağında bıraktığım
avunmalar beklemeler çağırmış
yanağında kavuşmalar ağlamış
tatlı muhabbet
çayda içtiğimiz
ürkek dokunmalar sıcacık simidimiz
taze kaynatılmış ıhlamur gülüşler
marazlı alınmalara şifa döktüğümüz
düşlerimin sınırsızlığını kavramış
koynundaki engin deniz
okyanuslara taşıyor sevgiyi gemimiz
yalnızlık limanlarında ürettiğimiz
uykuda öptüğün yastığı dişlemişim
bakaya gecelerimde seni beklemişim
gülüşünde ürküttüğün haylaz menevişleri
ıssız kuytularda içime çekmişim
muştuladı alacalı gelişini
şafağı çağıran kuşlar
sevinçleri ayaklandırıp haykırışlar
ayaklarına sedef cıvıltılar serdi
sevdan bıçağıyla parça parça liğme liğme
sana vurgun doğranmiş yüreğimi serdi
ödünç verdiğin canı bakışınla dağladım
mesul zülfüne umut atımı bağladım
yakılmış köy yeridir şimdi yüreğim
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş