İlk Ve Son / Ahh Gül

Her şeyin bir ilki birde sonu var diye yazdı şair. Kalemi eline ilk aldığı günü düşünerek… Sonra sayfaya koyduğu ilk kelamı, sonra ilk cümleyi, Ve sonra biten bir aşkı düşünerek düşündü ilk ve sonu… Sızlasın dalında rüzgar yeniden. Boyun bükme gülüm mevsim bahardır. Yarım bir intizar kalmışsa dünden. Üzülme, bülbülün sevdası vardır… Ne düne eyvah et, ne dünle övün. Ahh ile feryadı yeter bülbülün. Hazan mevsiminde, sarardığın gün, Unutma, kışların sonu bahardır… Sessiz bir şafakta sâlâ sesiyle, Hicranlı bülbülün hu bestesiyle, Dalındaki dikenin en incesiyle, Vur kalbine bülbülün, o sana yardır… Sen aşk yurdunda ateş, İbrahim'e Gülşensin… Sen şairin ruhuna yangınıyla düşensin