Ruh Yangını

Kan gibi sızarsın sessiz ve sakin, Gönlüme, gönlünden bir ateş düşer. Gergefinde kırk pare olup hasretin, Ruhum gözlerinin peşinden koşar… Bir katre sükûtta ararken seni, Pürtelaş bir yangın başlar her gece. En ketum saatler yorarken beni. Aşka sabır şerhi düşer mihrâce… Senden bir hatıra sarıp yarama, Beklerim sabahın ayaz rengini, Sensiz nefes almak daha zor ama, Bozamam feleğin gam ahengini… Yüreğim sabırda karar kılarken, Gözlerim kahrını gizlemektedir. Ömrüm bir kabire mahkum olurken, Ruhum yokluğunla sızlamaktadır.