İhtiyar Çocuk

Gözün görmediği anlar var Sesin duyulmadığı Titreten soğukta üşütmeyen zamanlar. İhtimali bile yoktu aslında Ne boş odanın, Eşyanın sessizliği. Ne de yaprak yaprak dökülen sonbahar takvimindeki Yanyana rakamların artık dönülmez pişmanlığı. Bir bisiklet vardı Rengini aklınıza yazdığınız Sonra bakkal önünde Çocukların umutlarının Hiç bitmediği Dudağınızda binbir ses, Bir orkestraya bir ıslıkla direndiniz. Yüksek umutlar biriktirdiniz Ufkunu göremediğiniz denizlerle alakalı Belki de Dağların maviliğini renkli yağmurlardan sanırdınız. Gözün görmediği anlar var Sesin duyulmadığı zamanlar İşte ihtiyar çocuk, Seni ancak soğukta üşümeyen anlar.