Kim Dur Diyecek

Yer kapmak uğruna birilerine yağ yakmış Dinazorlar var koltuklarına çivi çakmış Zorlu merdivenleri bir bir çıktıktan sonra Utanmadan kendi tabanını bile satmış Haklarımızdan savanlar var iken bizleri Kendini polat sananlar germiş bu çitleri Kimi el tezgahında kendine bez dokurken Her geçen gün kopartır aradaki ipleri Hangi sevi için gen'leri kıpırdar durur Hangisi halk için ilkeli hakkı savunur Koltuklarına zincirlenmiş bu dinazorlar Yüzünüze gülüp de sırtınızdan vururlar. Bir o yana bir bu yana yuvarlanan toplar Elbet bir gün bizim ayağımıza da konar Tavadan kazana yakılan düşünsel yağlar Korkarım ki bir gün bizim pilava da sızar Düşmana sorsan bizim düşmanımız kim diye Sinsice gülüp bizi gösterecek eliyle Halkçı olup da görmeyen varken içimizde Düşmana düşman demek de bizim neyimize? Gittiler diyelim, yerine kimler gelecek Bu zihniyet varken bu böyle devam edecek Toplar zıplayıp da, yağlar hala yanıyorken Bu gidişe, bu haksızlığa kim dur diyecek! ..