Yenik Bir Aşk Öyküsü

(Denizlerin en durgun mevsiminde bir körfezim ve hala dalgalıdır kıyılarım. Karasularımda bir yelkenlidir aşk, sarsılır ama batmaz. Ve bir güver- tedir aşklarım.) I. Sen körebesin bütün oyunlarda ve destanlarda küçük bir göçebesin. Ben bir beraat takviminde günahkarım. Kaldırıma yasak düşer, mekruh yaşarım Bir de bilirim ne sözlerim ne de dizelerim bengidir bilirim saçların rüzgarla kafiye elerin bu aşka teşnedir. …Artık uzat elini uzat ki kendimden sürgün geldim “şairler anlaşılmaz” dedin sürgünlerden düşsüz geldim. Gel düş dilenelim, düşkün sevelim. II. İşlemez yalan ve talan aşkların hükmü Çünkü aslolan gitmek değil, kalmaktır Çünkü aşk dinmez bir yağmur ve yasa dinlemez bir halktır. Bu yüzden sen de Aşklarını da saçların gibi geriye sal ve benimle kal Çünkü en acımasız yanıdır tarihin imge soykırımında bir şiir emekçisinin ölümü. ve senin hüzünle örtüşen yüzün Kaldırıp düşler sokağına çıkma yasağını dinle kalbimin gürültüsünü -Ne dize gelirim ne dizesiz bir yere- III. gidersen! .. aşk ülkesinden martılar havalanır kalırsan! .. benim poetik politikalarım adımlanır gidersen! .. avunmalısın bütün sözlerinle kalırsan! .. saçlarınla kal bir de o amansız ve imansız gözlerinle IV. Artık yine sessizim yine asyanın çorak bozkırlarını andırır gözlerim ve gebedir Egenin sulak tarlalarına Ben bütün mektupları okunmuş bir aşkın öznesi kalıyorum Sen tarihin destanlar memesinden yenilgiler emzir bana