Ararken

Ezginin kederini dinledim Daktilonun sesini Anımsadım düş kırgını seni Anı yitti Gece bıraktı çalar saate sessizliğini Masaya Kitaplara Biraz önce giden sesinin yokluğuna Bir hüzün ele verdi seni Gözlerinde görünüp yitiveren Ve özlemini bırakıp gitti Yastığındaki yüzün. Serinliğinden başka bir şey Giymedim oysa yağmurun Durdum sokakta Sakınımlı ve ıslak Saçların dokundu çıplak omuzlarıma. Anımsadım büyücünün kristal küreye baktığı gibi Bilyeme bakarken çocukluğumu Ve beni sakladı gece Saydam karanlığında duldasının. Üşüdüm seninle ansızın Penceredeki pusun Parmak uçlarımı ayırdığı yerde Kimsem yoktu Çizgilerinden başka Bileğimdeki vazgeçilmiş intiharın. Sokaktaki ıslak tenimi duyumsadım Ve ararken yakalandım Kayıp otobüsünde Kendi resmimi.