Acımı Hafifletiyorum

Yitirdi, insanlık keşiflerini vaktidir geriye dönmenin Bu vakitler, çağlar kapatıyorum kendimce yeniden başlatıyorum tarih yazıcılığını çürümüş insan kemikleriyle bir yılanın bilgeliğiyle dolanıyorum babilin asma bahçelerinde elimde tarihin feneri sınadığım:acıya katlanmanın eşiği, aradığım: gömleğini değiştirebilmenin sırrı daha mı az mutsuz olurdum sıyırsam varlığımdan, adına insanlık denileni olgunlaşmamış meyve idim erken düştüm bir fırtınadır kopuyor, söz ağacımın dibinde Hacizlidir varlığım, rüzgarım, göğüm yalvarsam köklerimi kemiren tarihe desem, giyindiğim zaman gömleği kaç beden büyük üstüme kaç asıldım zamanın raylarına bir intihardı düşlediğim olgunlaşmamış meyve idim erken düştüm dibime, dibimdeki masal dinleyicilerine o vakit anladım yitirmiş insanlık tüm keşiflerini o vakit bildim zamanın nehri kir taşıyacak bundan böyle şehrin kenarlarına