Üşümüş Yine Ellerin...
Z Zafer Zengin Etnika
0
Altın Yaprak
yaza yaza bitireceğim
saklarım sana bir kaç kelime
olurda şiirler düşersen
mektup mektup
gözleri çocuk olurum
uzanıp dalmaktır, unutup
dünya uyur dün ki çocuk
kırmızıdan gelen kuşlarız
anneler cennet der sonramıza
biz tenimizde saklarız
ne zaman bir tutam yansak
soğuk sular çıkar karşımıza
şaşırma
büyük gelse de yanağına
sevaptır sevda
tutunmuş kuytularım
boynumun kokusunda
yeşil ışığa giden kuşlarız
anneler cehennem der sonramıza
biz ellerimizde saklarız
ne zaman üşüsek
yanar sobalar çıkar karşımıza
şaşırma
aç yemeğidir sevda
koparılır ucundan
sonra büyür lokma
ulaşılır çoğalmaya
.
üşümüş yine ellerin, öpeyim
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş