Yenildik Kendim İ Z E...

sızım sızar 'sızlarya tele değen ellerim nar çalarım geçmişin sesini kurban olurum bıçak altında sunaklarda doyuramam gözlerini kanlı gövdemle buralarda | taş dizdik kale duvarı su çarptık köprülere el parçaladık keskilerle sızı öğrettik saçları sarı bebelerimize eğlendik ekin ektik meyve sunduk dilberlere dellendik delişmendik sızıp kaldık gecelerce sabah geldi çekti bizi içine can aldık şehirlerde kan değdi gömleğe yenildik kendimize kirlendik ademden beri böyleydik | istanbula bağlanıyoruz ağır ağır deli aşıklar gibi ağır ağır batıyoruz sarıyer açıklarında küsüyoruz ağıtlarımıza hüznü alıp koynumuza batıyoruz ağırlığımızla sarıyer açıklarında yürek 'sancıya sancıya göz ağlaya ağlaya sarılıyoruz dipte hayata dönüyoruz sırtımızı 'istanbula gitme öpülecek alın bıraktım sana dudağını istanbula sakla iz bırak kırmızısından sarıyer açıklarına çocuk bakışlarına parçalanmış zırhıma öpmüşüm yanağından can içi küs biçare çekip gittim yalnız bıraktım seni şehirle ötene bırak beni istanbul öpsün 'yüreğimi gideyim unuttuğum sen kaldın 'yüreğimde çürümesin diplerde zamanı gelmiş terk edeyim şehride örteyim üstünü denizle gece yalnız üşüme benim olsa istanbul sen girerdin düşlerime ahhhh küçülüyorum büyük harflerin dilinde bir özledim ki senide şimdi gitme istanbul düşer bu gece