Тогда и теперь (Ришпен; Чюмина)/1900 (ВТ:Ё)

Ж Жан Ришпен
0 Altın Yaprak
Помнишь ты вон то светило, Как оно во тьме ночей С нашей комнаты очей Любопытных не сводило? Как смеялись мы над ним, Над его гримасой постной, Надоедливо несносной, Полны счастием своим? И припомнив то, что было И навеки отошло — То же самое светило Надо мной смеётся зло.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.