Seviyorum Seni

Güneş battı usulca bulutların ardından. Ses kesildi denizlerden. Dalgalar da sustu işte sen gidince. Dolaştığın sahillerde hala senin ayak izlerin, hala kokun tenimde. Bakışların düşlerimde gizlendi. Oklar sapladı kalbime; birer birer kirpiklerin. Sesinin yankısı kulaklarımda işte hala... işte hala sevgini haykırıyor dudakların. "Gitme" diyen bakışların seni götürdü benden uzaklara. Çok uzaklara... Dedim ya, gittin. Şimdi gittin benim şehrimden çok uzaklara. Ama bu şehirde hala sen var, sen kokuyor şehrimin insanları. Kutsal bir yazgı gibi seni dokuyorum sokaklara. Seni anlatıyorum insanlara. Savaştı bu evet. Savaştan çıkmıştı yüreğim senden önce. Galip ben miydim, yoksa o yazgı mıydı? Bir türlü çözemedim. Barış geldi mi yoksa senin şehrine de kimselerden duyamadım. Ey, denizlerin diplerindeki karanlığım! Ey o karanlıklarda gözlerime düşen yakamozum. Seviyorum seni. Tıpkı güneşin batışına sevdalı olduğum gibi, tıpkı bulutların hüzünlü dansına hasret olduğum gibi seviyorum seni. Seni Seviyorum.