Bir Tufan Günüydü

ilmik atılmıştı kalbimizin ritmine suskun ve çaresiz hüznü kundaklayıp sarmıştım beynime yaşamak yeni acıları serse de önümüze kederin doğuşuyla duymuşuzdur adını hanimizde kayıtlıdır heybemizde asırların yükü bedeli ödenmemiş sermayenin darasıdır tarihin kalburunda elenmişizdir en çok direnenler en çok bilenenler olmuştur keskin bir bıçak sırtıdır yumruklarımız yanardağ gibi infilaka yakındır öfkemiz derin bir kavşaktayız artık kesif bir dönemeçte daha söylenmemiş yanık türkülerim daha dinmemiş çakal ulumaları mührümüzü vurmadığımız kayıt düşülecek notlar var daha solmasın açık olan defterler günlüğü tutulmasın sevdamızın öylece kalakalsın rüyalarımız kundaklanmasın kınına girmeyen hançer bakışı gözlerim dağı eritir avuçlasa ellerim öfkenin yelesinden tutmuşuzdur gülmemiz yarım kalmıştır yanağımızda birazdan bir acı kucaklar bizi siyah bir gelincik ölmüştür oysa hemen o anda beyaz kelebekler fısıldar usulca adını beyaz güvercinler akar avuçlarımdan gök ağlar hıçkırıklarla düşen her damla bir kuşun olur toprak elenir kevgir gibi özgürlük bu kadar uzak mıydı nedendi bu anlamsız kavga çatışma kimin içindi zindanlar kime emanetti yusuf nerdeydi? bir tufan günüydü biz gemide yoktuk