Bir Şubat Ertesi

bir şubat ertesi meydanların diliydi sıkılmış yumruklar öfkenin haykırışları yazılıydı duvarlarda caddelerden tanklar geçmişti d ü ş l e r i m i z d e n asılmıştık her karanfilin ucuna k o v u l m u ş t u k sevmemiz ya da terk etmemiz isteniyordu bedelini ödediğimiz sevgiler yazılıydı borç hanemizde k a r a n l ı k t ı sabahın olacağı meçhuldü hala doğmadı güneş yıldızlar üzgündü bir şubat ertesi masa başında yazılmıştı hükmümüz burjuva bir kalem kırıldı ardından topyekûn bir saldırı başladı aynı gökyüzünün altında asıldı boynumuza idam fermanımız bir günlük değil koca bir asırdı direniş günlüğü böyle yazıldı her kement hep ihtilal kokardı her ihtilal bir tükeniş bir şubat ertesi beklemekten morarmıştı göz halkalarımız gittikçe yitirilmişti umutlarımız her yürek isyanında düştü gardımız ağıt halini almıştı feryadımız, kitleleri aşka getirmiyordu heyecanımız bencillik kokuyordu dualarımız kaçıncı keredir idam edilen duygularımız sansür konulan uykularımız gerçekleşmesi mümkün olmayan arzularımız vardı ayakları yere basmayan tabansız fikir tartışmalarının yanında soluk benizli bir şubat ertesi damgalanmıştık dışlanmıştık kovulmuştuk sürülmüştük ölmüştük s a d e c e sevmemize rağmen bir şubat ertesi ayın otuzundayız