Günlerden Düşertesiydi (2)

Yokluğunun uykularında kanıyorum Yıldızlara kurduğun salıncakların ipine asılarak Serseri şarkılar söylüyorum Islak güneş misali gerçek olmaz mı düşler Hiç mi ısıtmaz uzaktan uzağa öpüşler Sensizlik kazınırken yüreğime Zaman ölümsüzlüğe ayarlanmışken Sanki bıraktığım yerde gibi gölgen Yağmurdan çürümüş pencerenin pervazına Gözyaşı gibi düşüyorum Ayak izlerine yaprak yaprak Günlerden düşertesiydi Sevgin en zengin cümlesiydi ömrümün Varlığınla güzelleşen hayatım olmadı Yokluğunla tutuşan hüzünlerime ateştir yüreğin Ey damarımda çağlayan, Kurumayan sevda mürekkebim Utangaç sözcüklerimin son hecesi Yosun kokulu özlemim Yine gel Gel Ay sustu ıssızdı sahil yine Deli bir rüzgâra sarıldım Ağladıkça yalnızlaşıyorum Buz kesen gecelerimde Sönmüş yıldızlar altında Yüreğinden toplayacağım hüzün kırıklarını Güz olup avuçlarına düşeceğim bir gün Sararan yapraklar gibi anlamıyor musun Günlerden düşertesiydi Sana kilitli yüreğimle susuyorum Vuslatı biriktirmeye devam etsin hazan Gözlerime serçeler dolar Hüznümle yağmurlar ıslanır gecelerimde. Ayaz keser içimde yaz(a)madığım şiirler Bu zemheri siyahında gözyaşlarım donar Ölü bir deniz kenarı olur hayallerim Bir denizkabuğu kadar çaresizdir ellerim Şimdi hangi ağıtı söylerim