Günlerden Düşertesiydi (son)

Günlerden düşertesiydi En çok hazanı giyerim tenime İçimde deli rüzgârlar biriktiririm sonra Koynumda büyürken hediye yıldızlar Gökyüzünü satın alırım sana iade Kanamadan yaşamıyor ki yürek Sensizlik yoruyormuş işte insanı Zamansız sevdalar büyütmeyeceğim artık içimde. Zamansız ağlamayacağım deli gibi sevsem de Günlerden düşertesiydi Kadehler kanıyor dudaklarımda. Hüzünden yapılan acıyı yudumluyorum Ölüm oluyor sensizlik. Kirpiklerin titremesin yüreğimin gülü Gözlerimi diktim yalnızlığa Kır gönlümün zincirlerini Hayat sönüyordu sözlerimizde Nabzım sustuğunda Az kaldım yaşamadıklarıma Az ötede bekleyen ecele inat Günlerden düşertesiydi Kalbinin en ıssız mısralarında Çıplak ayakla geziniyorum Her imgenin boynunu büküp Harf harf sevdayı yaralıyorum Martılar süzülürken dalgaların sırtından Hüzünlü bir rüzgârda dağılıyor Dört tarafı denizlerle çevrili umutlarım Düşlerimin zenginliğinde Varlığının yoksunluğundasın Günlerden düşertesiydi Kerem'in ilk duası gibi dilimdesin Yitirdikçe kendimi yokluğunun yangınında Gözyaşıma düştükçe, varlığımın serinliğindesin Ve ben Her yıldız yakamozla buluştuğunda ölüyorum "Al hançerini gel" diyorum korkuyorsam namerdim Düşür beni koynuna Üşüyorum ya sana Bu düşü bağışla bana Günlerden düşertesiydi Bu hırçın yalnızlığın ardından Her dokunuş ateş olur sevgili. Söndürülmüş yangınlarım olmadı benim. Eskitilmiş sevdaların zemherisi vurmadı yürek dağlarıma Yüreğimdeki dağınık yalnızlığımı toparla Bir nihavent düş olmasın yarım kalan Bir tadımlık şarkı olmasın ömrün Günlerden düşertesiydi Yağmura ve rüzgâra yoldaş olduğunda Korkularına yenilmemeyi öğreneceksin Kurutma yüreğini Yarım gülümsemeleri bırak sehpaya Avuçlarımda tamamlanacak dudağının kıvrımları Avuçlarımla saracağım acıları Günlerden düşertesiydi Bir vapur çığlığı kadardı hayaller