Madımak Ağıdı

"madımak kurutmadım hatırını saydım da..." saymadılar elâ gözlüm bilgeliğin sözün sazın hatırını söyletmediler türküsünü çektirmediler halayını bırakmadılar kurutmaya madımağı gökçe ırmaklar yazısında gökçe yeşillikler oylumundayken bir daha oyununa tutulmasın eller türküsünü söylemesin diller diye madımağın hades taşıdı ateşi bu kez promete utandı kara düşlerin kara yangınlara dönüşmesinden "madımak bitti m’ola yolları tuttu m’ola elâ gözlü nazlı yar..." anadolu’nun bitek toprağında boy verenler anadoluluğunu unuttular uyup yabanın aklına madımak adına yeni bir oyun kurdular sen ki madımak gülten eline su dökemezdi hem oynayışta hem öğretişte madımağı ne var ki oyun içinde oyunla eğitilmemiştin kestin oynayışı ve kesildi yalazı çayda çıra’nın madımak tarlalarından "madımağın alları tuttu m’ola yolları hiç aklımdan çıkmıyor..." çıkar mı otuz yedi can akıldan elâ gözlüm mustafa kemal gibi pir sultan gibi veysel gibi sulansa iran/tüm arabistan türkülere göverebilir mi anadolum sivas’tan sivas’tan "madımak bitti m’ola yolları tuttu m’ola elâ gözlü nazlı yar..." büyük olsa da oyunlar daha büyük oyunlarla alt edilir bilesin bilesin kaknus’un küllerinden nice kaknuslar doğduğunu ekelim madımağımızı bitsin yolları tutsun el ele gönül gönüle tüm anadolu "madımak"a dursun