Siyah
Z
Zekeriya Terzioğlu
0
Altın Yaprak
Ben hep beyazı sevdim,sen kırmızıyı,
Kuzeyliler maviyi,güneyliler yeşili.
Ama tarih boyunca gökkuşağı hep yedi renkti.
/..
Tüm renkler birarada,birlik ve dirlik sembolüydüler.Görmedi gözler.Gönül gözüyle bakamayanlar,can gözüyle de göremezlerdi.
/..
En siyah duvarları bile aydınlatırdı nurun,
Sen ışıktın,sen güneş.
Bense siyahtım hep.
Sen hep beyazlar giydirdin bu bedene,
Ama en beyaz duvarların bile gölgeleri siyahtı hep.
...
Zaferleri kazanan güç değil,zeka ve cesarettir.
Akılsızlığım ve korkaklığım bana en önemli savaşı kaybettirdi.
S en
E n
N adide
İ stektin.
Kaybettim.
...
Gönlüm o kadar genişti ki,
Bu coğrafyaya seninle beraber bir kainat ta sığabilirdi,
Ama kainatın sığdığı bu karanlık odaya sen sığamadın.
Bir tek sana yer kalmadı orada.
Seni bu sevgiden azat ettim.
Bu sevdadan kovuldun,
Hem seninle beraber ben de,
Ben de kovuldum.
Ortada sahipsiz bir sevda bıraktık.
En temiz suretiyle gayr-i meşru bir sevda.
Yürekleri evlatlık verdik.
Yetim ve öksüz kaldı kalp.
...
Ben eşittir sen,
Sen eşittir evren.
...
Seni seviyorum,öyleyse varım.
Sızlayıp durmakta hep sol yanım,
Onu bilirsin,
İsmini sayıklardı her atışında,
Duyardın,göğsüme her yatışında.
...
Gölgeler duvarların altında kaldı.Beyaza boyadım tüm duvarları ama gölgeler yine siyah.
Yüzümdeki sahte gülümseme gibi,
Kandıramıyor mütebessim çehresiyle yüreğindeki kanayan yarayı.
Aşkı en iyi kalp tanır.
Ve en vefalısı da kalptir,
Unutmaz.
...
Siyah...
Boşluğun ortasında,gecenin rengindeyim,
Istırap rıhtımında,Mecnun’un dengindeyim.
Kahır yüklü bulutum,hiç bitmiyor ahım,
Dertliyim,yalnızım,üstelikte siyahım.
...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş