Bu Hâl

Bir zamanlar seven yüreğimiz vardı O yürekte açan güllerimiz vardı O güller ki her an sevgi kokardı Bu hâl bizim hâlimiz değildir dostlar Aşk deryasından yükselen bir buluttuk Hep yanık bağırların yolunu tuttuk Bu yüzden gönül tahtına kurulmuştuk Bu hâl bizim hâlimiz değildir dostlar Tecelligâhıdır diye Yaradan'ın Kırmazdık gönüllerini insanların Gülüydük, çiçeğiydik bütün dünyanın Bu hâl bizim hâlimiz değildir dostlar Hacı Bektaş'tık, Yunus'tuk, Mevlana'ydık Âlemin derdini, gamını duyardık Yetmiş iki milleti kardeş sayardık Bu hâl bizim hâlimiz değildir dostlar Nebiler Nebisi'nden gelen fermanı Zirveye taşırken milletin irfanı Tahtına kurulmuştu Gönül Sultanı Bu hâl bizim hâlimiz değildir dostlar Sevda yatağından akarken suyumuz Yusuflara hayat verirdi kuyumuz Her çiçekten daha âlayken bûyumuz Bu hâl bizim hâlimiz değildir dostlar İbrahim'dik, yalnız dost idik Mevla'ya Hiçbir kimseyi sokmaz idik araya Bundandır ki Lokman idik yaraya Bu hâl bizim hâlimiz değildir dostlar Her hâlimizden emin iken komşumuz Gamsız, kaygısız akar idi suyumuz Ne oldu ki böyle değişti huyumuz Bu hâl bizim hâlimiz değildir dostlar Cana kıymak âleme kıymak demekti Amacımız helâl bir lokma yemekti Bundandır ki hep makbul olan emekti Bu hâl bizim hâlimiz değildir dostlar Gelin dostlar o iklimlere gidelim Herkesi dost herkesi kardeş bilelim Ve sonra bu diyara geri dönelim Bu hâl bizim halimiz değildir dostlar Mevla'm göndermiş aşkın gonca gülünü Yaksın diye alevinde bülbülünü Eğer görmediyseniz hâlâ külünü Bu hâl bizim halimiz değildir dostlar Aşkın kadehinden içmeseydi Mecnun Çeker miydi bunca yıl kahrını kumun Sevgisiz yarını olur mu toplumun Bu hâl bizim halimiz değildir dostlar Dağları Ferhat'a deldiren o sevda Gün olur, gelir Şirin'i sorar da Bir Şirin bulamazsa bu diyarda Bu hâl bizim halimiz değildir dostlar Zeynal, yeter, haddi aşma, sınırda kal Önce aşkın deryasına kendin bir dal Sonra âvazını şu gökkubbeye sal Bu hâl bizim halimiz değildir dostlar 27 -10-2007