Gel Hele Gel

Sen düşlerin bana hediyesisin gülüm Ancak Yusuflar anlar düşümden benim Ben ki gül dalında inleyen bülbülüm Dikenler kalbimi paralar benim Hele gel de bir tut elimden hele gel Öyle uzaklarda durma hele gel Gel de bak hangi sevdayla yanar bağrım Gözyaşlarını sel eyle de hele gel Bak susuz kaldı mecnun çöllerde Dudakları hu dudakları su diyor Bir nağme gibi mırıldanır dillerde Ney sesini duy da hele gel Gel gülüm gel gelmezsen anlamazsın beni Uzaktan uzağa meşk olmaz gülüm Gel de bak kimmiş feryadımın nedeni Gönül tellerine vur da hele gel Kurur gözpınarları kurur da yaş akmaz olur Mecnun erer de Mevla'ya yüzüne bakmaz olur Feryat edersin figan edersin boşuna Aşk pınarını dinle de hele gel Gel hele gülüm gel gel de bak halime Bak hangi dertle inler hangi aşkla çağlarım Aşkı olanlar meydan okur ölüme Aşksız ölülere bak da hele gel Gel hele gülüm gel, gel de dikenim ol benim Aşkın fidanını kalbime dikenim ol benim Mademki bu sevdalar eylemez beni mesut Sonsuz sevdalara ekenim ol benim Bir aşk uğruna bak İbrahim ateşe girdi Oysa ateşinde İbrahim'inde Rabbi birdi Hiç yakar mı ateş sinesinde aşk olanı Ateşi suya çevir de hele gel Zeynel'im özümü köze vurdum köz yandı Konuştu sessizlik dilimde söz yandı Gördü de yüzünü alevinde göz yandı Gönül gözünü aç da hele gel Hele gel de bak sineme hele gel Öyle uzaklarda durma hele gel Gel de bak hangi aşkla yanar bağrım Gözyaşlarını sel eyle de hele gel